XXIX niedziela zwykła 2017

Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową! Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: Czyj jest ten obraz i napis? Odpowiedzieli: Cezara. Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.
                                                                                                                                           Mt 22,15-21

 

Ewangelista Mateusz przedstawia dziś scenę, w której Pan Jezus zostaje poddany próbie przez ludzi Mu nieprzychylnych. Także my – Jego uczniowie – często znajdujemy się w sytuacji wyboru, potrzeby opowiedzenia się po jednej ze stron, w różnych dziedzinach życia. Nasz Mistrz wypowiada ważne słowa: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga», wskazując, że oprócz rzeczywistości ziemskiej, w której żyjemy, istnieje świat duchowy, której suwerennym Panem jest Bóg.

Chrześcijanin to nie jest ktoś, kto ucieka przed życiem, przed trudnymi wyborami codzienności, przed działaniem, aby uczynić ten świat bardziej sprawiedliwym. Ale to ktoś, kto kierowany łaską Ducha Świętego na pierwszym miejscu stawia Pana Boga. Jemu nade wszystko oddaje chwałę. W różnych dziedzinach życia politycznego, społecznego, ekonomicznego daje prymat woli Bożej. Jezus w dzisiejszej Ewangelii pokazuje nam właściwy porządek rzeczy. A więc, żyjąc tu i teraz, angażując się w sprawy tego świata, podejmując różne obowiązki wynikające z mojego powołania, powinienem zawsze mieć przed oczyma prawdę, wyrażoną przez świętego Pawła, że rzeczywistość należy do Chrystusa (por. Kol 2,17).

br. Rafał Król OFMCap