XXIX Niedziela zwykła 2015

Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, zbliżyli się do Jezusa i rzekli: «Nauczycielu, chcemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy». On ich zapytał: «Co chcecie, żebym wam uczynił?». Rzekli Mu: «Użycz nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twojej stronie». Jezus im odparł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?».Odpowiedzieli Mu: «Możemy». Lecz Jezus rzekł do nich: „Kielich, który Ja mam pić, pić będziecie; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej lub lewej, ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane».
Gdy dziesięciu to usłyszało, poczęli oburzać się na Jakuba i Jana. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł do nich: «Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie między wami. Lecz kto by między wami chciał się stać wielki, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie na okup za wielu».

Mk 10, 35-45

Ta perykopa opisuje sytuację, w której do Jezusa przychodzą dwaj uczniowie pytają o coś dla nich bardzo ważnego. Jakub i Jan proszą Pana w zaufaniu i dyskrecji o przywilej bycia po Jego prawej i lewej stronie, co w tamtych czasach oznaczało posiadanie władzy, współrządzenie a także odbieranie zaszczytów razem z królem. Chcieli być najważniejsi w hierarchii Apostołów.

Jezus dzięki ich pragnieniom uświadamia swoim uczniom sens „władzy” w Królestwie Bożym, gdzie panuje zupełnie inna hierarchia wartości. Służba drugiemu człowiekowi, pokora i miłość bliźniego są tymi „narzędziami”, którymi chrześcijanin powinien robić „karierę”. Pragnienia bycia ważnym i docenionym, które mieli nawet Apostołowie powinny być przemienione w perspektywie krzyża. Na nim bowiem Chrystus okazał swą prawdziwą władzę.

Prawdopodobnie Jakub i Jan dopiero pod krzyżem zorientowali się o co tak naprawdę prosili i jak w rzeczywistości wygląda „władza” Chrystusa. Warto i nam się zastanowić nad tym jakiej władzy pragniemy i o co prosimy Jezusa. Bo może dobrze by było, gdybyśmy w końcu zaczęli robić „karierę” w Królestwie Bożym.

Br. Wojciech PawłowskiOFMCap