XII Niedziela Zwykła 2017

Czerwiec 24, 2017 w Komentarze do Ewangelii

Jezus powiedział do swoich apostołów: Nie bójcie się ludzi. Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie na świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach! Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. Do każdego więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie.

Mt 10,26-33

 

  Dzisiejsza perykopa składa się z dwóch części. W pierwszej z nich (ww. 26-31) przewija się jak refren wezwanie Chrystusa skierowane do uczniów „nie bójcie się” . Pierwszy raz słyszymy je, gdy jest mowa o głoszeniu ewangelii, która jest  przekazywana najpierw między sobą w ciemności i na ucho, aby później mogła być głoszona na dachach. Trzeba tu zaznaczyć, że wspomniane płaskie dachy palestyńskich domów były idealnym miejscem do przepowiadania ludziom zebranym na ulicy. Kolejne wezwanie jest  zachętą do ufności Bogu w obliczu wszelkiego zagrożenia. To Pan Bóg ma władzę nad życiem i śmiercią. Śmierć nie jest kresem wszystkiego. Komentując ten werset Jan Chryzostom pisze, zobacz że Pan nie przyrzeka im wybawienia od śmierci, ale uczy ich gardzić śmiercią. Jest to coś więcej niż zewnętrzne wyzwolenie od śmierci. Trzecie wezwanie ukazuje ogromną troskę Pana Boga o człowieka. Jeśli Pan Bóg się troszczy o wróble których wartość wynosi 1 as czyli najmniejsza nominałowo miedziana moneta za dwa wróble, to tym bardziej zatroszczy się o człowieka, o swoje ukochane dziecko.

  Druga zaś część Ewangelii (ww. 32-32) mówi o konsekwencjach naszych wyborów wobec Jezusa. Nasze czyny mają swoje konsekwencje w wieczności.

 Dzisiejszy świat jest spragniony dobrej Nowiny, Słowa które jest duchem i życiem. Jednocześnie wartości którymi często kieruje się współczesny człowiek jak konsumpcjonizm, wygoda, niechęć do wyrzeczeń skutecznie utrudniają jej przyjęcie. Jezus zaprasza aby się nie lękać współczesnego świata i odważnie kroczyć z radosną nowiną do wszystkich. Kto spotkał w życiu Jezusa, nie może przestać głosić pomimo wszelkich przeciwności jakie na niego czekają.

br. Maciej Podolec OFMCap