Wniebowstąpienie Pańskie

     Jezus, ukazawszy się Jedenastu, powiedział do nich:«Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Te zaś znaki towarzyszyć będą tym, którzy uwierzą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, a ci odzyskają zdrowie». Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.

Mk 16, 15-20

Jezus ukazuje się apostołom po raz ostatni i daje im dwa konkretne polecenia. Mówi im: „idźcie i głoście”. „Idźcie” oznacza nic innego, jak ruszcie się, bowiem nie czas stać w miejscu, dalej świat czeka. „Głoście” znaczy podzielcie się z innymi tym, co sami widzieliście i słyszeliście – że Ja jestem Zbawieniem świata. Jezus chce by jego uczniowie przekazali to każdemu człowiekowi, bez wyjątku.

Często bywa tak, że w pracy, domu lub szkole zostajemy nagle obarczeni jakimś konkretnym zadaniem. Przełożeni, rodzice lub nauczyciele mówią nam, co mamy zrobić i ile na to mamy czasu. Przy okazji jest też wzmianka o nagrodzie, jaka nas czeka, gdy się dobrze wywiążemy z powierzonego nam zadania lub też o konsekwencjach, gdy tego nie wykonamy. Taka postawa jest ogólnie przyjęta i w większości przypadków przestaliśmy się buntować, gdyż wszyscy tak funkcjonujemy.

Ten, kto uwierzy, otrzyma nagrodę i będzie zbawiony. Kto nie uwierzy, będzie potępiony. Kluczem do nieba jest tu nic innego, jak tylko nasza wiara i wynikające z niej czyny. Potępienie nie jest karą, ale konsekwencją własnego wyboru. Prościej już się chyba nie da.

Po rozmowie z uczniami Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Ojca. Oni natomiast poszli głosić Dobrą Nowinę. Pozostaje pytanie: co mamy czynić my, którzy nie byliśmy świadkami opisanego wydarzenia? Myślę, że tu pozostaje miejsce na krótki akt wiary i do dzieła.

Wierzę w Ciebie, Boże żywy, w Trójcy jedyny, prawdziwy, wierzę, coś objawił Boże, Twe słowo mylić się nie może.

 

br. Grzegorz Skrzela OFMCap