Spotkanie z Przyjaciółmi Postnowicjatu

13. stycznia, w święto Chrztu Pańskiego, w pewien sposób wypełniło się słowo, które tamtego dnia słyszeliśmy w pierwszym czytaniu z księgi proroka Izajasza: Pan swoją ręką zgromadził dwie wspólnoty.

Tego dnia o godz. 9.30 postnowicjusze i ich duchowi przyjaciele spotkali się na łamaniu chleba i modlitwie. Po zakończonej liturgii udaliśmy się do jednej z sal klasztornych, by połamać się opłatkiem i obdarzyć się wzajemnie dobrym słowem, przez co pomieszczenie wypełniło się gwarem i radością. Po złożonych życzeniach nadszedł czas na rozmowy przy ciastku i wspólne bycie ze sobą. Gdy nadeszła pora obiadowa, udaliśmy się wszyscy do refektarza, by zjeść coś bardziej treściwego, wszak niektórzy przybyli z daleka. Po zakończonym posiłku nadszedł czas wspólnego kolędowania. Przy akompaniamencie gitar i pianina sala, w której wcześniej przebywaliśmy, po raz kolejny zmieniła swój klimat: rozbrzmiały w niej polskie kolędy, których słowa na powrót przypomniały nam o miłości Boga ku nam, gdy ogołocił się ze wszystkiego i przyjął ludzką naturę, by naszej codzienności i życiu nadać sens, cel i blask.

Gdy zbliżyła się pora odjazdu, upamiętniliśmy wspólne spotkanie zdjęciem, które zamknęło w sobie nasze uśmiechy i chwilę, która nigdy już ta sama nie powróci. Około godziny 16 naszą klasztorną salę spowiła cisza, którą przerwać miały wykłady kolejnego dnia.

Tak oto kolejne spotkanie postnowicjatu i Przyjaciół dobiegło końca. Dziękujemy Bogu za ten czas, ale przede wszystkim za osoby, które przed Jego tronem wstawiają się za nami w czasie naszej początkowej formacji.

br. Albert Rusnak OFMCap