IV Niedziela Wielkanocna 2015

Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza; najemnik ucieka dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach. Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz. Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je potem znów odzyskać. Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca.
J 10,11-18
Najemnik w Piśmie świętym łączy trzy cechy: ubóstwo, przemijalność i służenie samemu sobie. Najemnicy nie pracowali dłużej niż było uzgodnione, nie byli zainteresowani rezultatami pracy. Najemnika charakteryzuje egoizm i troska tylko o siebie. Przeciwieństwem najemnika jest pasterz. On troszczy się dla zwierząt o wybór najlepszego pastwiska, wodę, schronienie i opatrywanie ran. Bez pasterza owce nie przeżyłyby.
Zwróćmy uwagę na sens duchowy tego fragmentu Ewangelii. Ci którzy miłują ziemskie dobra tracą miano pasterzy. Najemnik oczekuje na doczesną zapłatę i nie kieruje się miłością. Pasterz oddaje życie, oczekuje od Ojca wiecznego dziedzictwa. Obowiązkiem dobrego pasterza jest miłość. Zły pasterz stara się o to co dla niego dogodne – sam siebie pasie (Ez. 34, 2). Zbawienie duchowe trzody jest tak samo ważne, jak życie cielesne pasterza.
Wilk, tradycyjny wróg owiec, symbolizuje siły zła. Nadejście wilka pokazuje, kto jest pasterzem, a kto najemnikiem, kto oddaje swoje życie, a kto ucieka. Jezus jest prawdziwym pasterzem, który broni swoich owiec.
br. Andrzej Samołuk OFMCap

 

Piknik Franciszkański 2015

piknik_franciszkaski_2015_s1 maja w Katowicach-Panewnikach w klasztorze Braci Mniejszych odbył się kolejny już „Piknik Franciszkański”, podczas którego bracia franciszkanie z różnych gałęzi spotykają się razem jako jedna wielka  rodzina.

W naszym pikniku wzięli udział bracia z różnych wspólnot: Bracia Mniejsi z Katowic-Panewnik (gospodarze), Bracia Mniejsi z Krakowa Bronowic, Bracia Mniejsi z Kalwarii Zebrzydowskiej, Bracia Mniejsi Konwentualni Prowincji Krakowskiej oraz Bracia Mniejsi Kapucyni Prowincji Krakowskiej.

Nasz piknik rozpoczęliśmy od krótkiego spotkania przy kawie w refektarzu, a następnie udaliśmy się do sali parafialnej, gdzie odbył się panel wprowadzający w całe wydarzenie oraz konkurs piosenki.

Centrum naszego braterskiego dnia stanowiła Eucharystia sprawowana w panewnickiej bazylice, której przewodniczył o. Dymitr  Żeglin – Wikariusz Prowincjalny Zakonu Braci Mniejszych prowincji Wniebowzięcia NMP .

Drugą część naszego spotkania stanowiły zawody sportowe: piłka nożna, siatkówka, tenis stołowy, piłkarzyki, oraz dwie nowe konkurencje pływanie i bule. Po zakończeniu wszystkich dyscyplin zebraliśmy się na wspólne Nieszpory oraz Nabożeństwo Majowe. Na końcu, po ogłoszeniu wyników i wręczeniu nagród bracia powrócili do swoich klasztorów oczekując już na kolejny piknik franciszkański.

br. Piotr Podoba OFMCap

Święcenia na Ukrainie 2015

swiecenia_ukraina25 kwietnia w Krasiłowie na Ukrainie odbyły się święcenia kapłańskie br. Leona Kuszniruka oraz święcenia diakońskie br. Aleksandra Mogilnego. W uroczystościach wzięło udział pięciu braci z Krakowa: br. Piotr, br. Andrzej, br. Sergij, br. Rafał i br. Daniel.

Po pięknej liturgii kustosz Kustodii Ukrainy br. Grzegorz Romanowicz zabrał braci na wycieczkę do Kamieńca Podolskiego. Następnego dnia odbyła się msza prymicyjna br. Leonida w Starym Konstantynowie.

br. Daniel Kowalewski OFMCap

Droga Światła

droga_swiatlaOkres Wielkiego Postu niesie ze sobą różne propozycje duszpasterskie: Gorzkie Żale, Drogę Krzyżową, w niektórych świątyniach, także tej przy ul. Loretańskiej 11 w Krakowie, Sceniczne Drogi Krzyżowe, rekolekcje itd. Pascha jest najważniejszym świętem całego roku liturgicznego, centrum naszej wiary.

Niesie potężny ładunek radości i nadziei, bo Chrystus zmartwychwstał. Dlatego też przedłużona jest przez kolejne osiem dni. Po tym czasie zaangażowanie duszpasterskie jakby gaśnie, choć rozum podpowiada, że analogicznie do Wielkiego Postu okres Wielkanocny powinien obfitować w „nabożeństwa radości”. Tym czasem w naszej rzeczywistości spotykamy się raczej z wyciszeniem tajemnicy zmartwychwstania.

Uzupełnieniem i pomocą w tym czasie mogą być Drogi Światła (Via lucis), niejako przedłużenie Drogi Krzyżowej. To młode nabożeństwo, które powstało we Włoszech w 1988 roku, zaś oficjalnie zostało zatwierdzone przez Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów w roku 2002. Zewnętrznie podobne do Drogi Krzyżowej: jest wędrowaniem od stacji do stacji, a raczej w tym przypadku od spotkania do spotkania ze Zmartwychwstałym. Jednak już wędrowaniem nie z krzyżem ale z paschałem, nie pasyjnym ale paschalnym. Ideą nabożeństwa jest osobiste spotkanie z zmartwychwstałym Panem.

W naszej kapucyńskiej świątyni nabożeństwa Drogi Światła są celebrowane w każdy piątek Okresu Wielkanocnego o godzinie 20.00. Serdecznie zapraszamy wszystkich na tę formę modlitwy, która może być przedłużeniem i pomocą w przeżywaniu tajemnicy paschalnej.

br. Piotr Kucharzewski OFMCap

 

Więcej informacji na stronie:http://vialucis.kapucyni.pl/