Niedziela ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO 2016

Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane»

J 20, 19-23

Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy zapowiedział, że po swoim odejściu pośle na świat Ducha Parakleta (J 14, 16; 15, 26; 16, 7). Obietnica ta zrealizowała się w trzech etapach: na krzyżu (J 19, 30), w dzień Zmartwychwstania (J 20, 22) oraz definitywnie w czasie Pięćdziesiątnicy (Dz 2, 1-4).

Bardzo ważny jest drugi etap, w trakcie którego zostaje ukazany sposób przekazywania i otrzymywania Ducha Świętego:

  1. Najpierw „[Jezus] tchnął na nich”.

Ów onomatopeiczny wyraz „tchnąć” (gr. emphysao), występuje w Piśmie świętym tylko trzykrotnie, niemniej jednak za każdym razem wiąże się z inicjacją nowego życia: Bóg stwarzając człowieka „tchnął w jego nozdrza tchnienie życia” (Rdz 2, 7); Bóg ożywia jego wyschłe kości (Ez 37, 9); Jezus przekazuje Ducha Ożywiciela swoim uczniom (J 20, 22).

  1. Następnie powiedział: „Weźmijcie Ducha Świętego”.

To zdanie wyrażone jest w trybie rozkazującym. Znaczy to, że Jezus gorąco apeluje do ludzkiej wolności, ażeby przyjąć Jego dar. Nauczyciel prosi, czy wręcz żebrze u swych uczniów, aby otworzyli się na Tego, którego chce im przekazać za darmo. Albowiem to czy otrzymają Ducha Świętego, czy też, zależy jedynie od ich wolnej decyzji.

Antoni Małeta OFMCap