III Niedziela Adwentu 2015

Gdy Jan nauczał, pytały go tłumy: «Cóż więc mamy czynić?». On im odpowiadał: «Kto ma dwie suknie, niech jedną da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni».
Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali go: «Nauczycielu, co mamy czynić?». On im odpowiadał: «Nie pobierajcie nic więcej ponad to, ile wam wyznaczono». Pytali go też i żołnierze: «A my, co mamy czynić?» On im odpowiadał: «Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie». Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku dla oczyszczenia swego omłotu: pszenicę zbierze do spichrza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym». Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę.

Łk 3, 10-18

Niedziela dzisiejsza nazywana jest niedzielą gaudete. Gaudete języku łacińskim znaczy „radujcie się”. Dlaczego Kościół zachęcając nas do radości daje nam właśnie takie Słowo? Z czego mamy sie cieszyć? Skoro Jan Chrzciciel stawia przed nami takie wymagania?

Ludziom najuboższym, którzy mieli jedynie jedną wierzchnią suknię, kazał oddawać drugą i nie gromadzić, nie oszczędzać na „lepszą przyszłość”. Poborcy podatkowi i Żołnierze mieli odrzucić łatwą możliwość czerpania większego zysku. czy to ma być powód do radości- „klepać biedę”?! A jednak zwróćmy uwagę , że Ludzie przychodzili do Jana, garneli do niego, bo dawał im w zamian coś o wiele cenniejszego od zniszczalnego złota i srebra. Dawał im nadzieję. I możemy powiedzieć więcej, że wskazał im źródło tej prawdziwej nadziei-Jezusa Chrystusa.

Ten Mocniejszy jest dla nas powodem do radości, gdyż przychodzi na świat i im bliżej jest nas, im bardziej jesteśmy świadomi Jego obecności, tym bardziej nie tylko ta niedziela ale i każdy dzień stanie się dla nas czasem radości!

br. Wojciech Pawłowski OFMCap