II Niedziela Wielkanocna czyli Miłosierdzia Bożego

Było to wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia. Tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, Jezus wszedł, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane. Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: Widzieliśmy Pana! Ale on rzekł do nich: Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę. A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz /domu/ i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: Pokój wam! Następnie rzekł do Tomasza: Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż /ją/ do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym. Tomasz Mu odpowiedział: Pan mój i Bóg mój! Powiedział mu Jezus: Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej książce, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc mieli życie w imię Jego.

J 20,19-31

W dzisiejszym fragmencie Ewangelista św. Jan opisuje dwa momenty spotkania uczniów ze Zmartwychwstałym. Za każdym razem Jezus przychodząc  udziela im swego pokoju. Hebrajskie słowo Szalom – czyli pokój, którym ich pozdrawia to coś więcej niż życzenie spokoju  w sensie politycznym. Dla Izraelity bowiem pokój to pełnia pomyślności, dobrobytu, bezpieczeństwa, a to wszystko jest skutkiem obecności Boga wśród swojego ludu. Również św. Franciszek z Asyżu dostrzegał wielką wagę tego pozdrowienia i w swym testamencie napisał: „Pan objawił mi, abyśmy używali pozdrowienia: Niech Pan obdarzy cię pokojem” (T 23).

W Janowej Ewangelii pokój jest darem Chrystusa dla uczniów i jest nierozerwalnie złączony z posłaniem Ducha Świętego. Od tego momentu uczniowie otrzymali moc odpuszczania grzechów, a więc przywracania tej Bożej Obecności każdemu kto ją utracił na skutek swych występków.

Niedziela miłosierdzia, którą dziś przeżywamy niech będzie dla nas okazją do doświadczenia miłosiernej obecności Pana w naszym życiu i prowadzi do uczynienia Jezusa jedynym Panem i Bogiem.

W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia mojego;
(św.s. Faustyna Dz. 699).

br. Rafał Ciurej OFMCap