Spotkanie Prowincjalnych Rad Formacji

 

„Formacja do życia konsekrowanego jest szkołą uczniów kierowaną przez Ducha Świętego, który prowadzi do stopniowego przyswajania sobie uczuć Jezusa, Syna Ojca, oraz do przyjmowania Jego sposobu życia posłusznego, ubogiego i czystego.”
(Konstytucje Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów 23, 1)

 

W klasztorze kapucynów przy ulicy Loretańskiej 11 w Krakowie w dniach 3-4 listopada 2017 roku miało miejsce spotkanie Prowincjalnych Rad Formacji obu Prowincji kapucyńskich w Polsce.

Prowincjalna Rada Formacji służy pomocą Ministrowi Prowincjalnemu. Konstytucje naszego Zakonu uczą nas, że: „Wprawdzie wszyscy bracia są formatorami, lecz muszą być pośród nich tacy, którym zostanie powierzona większa odpowiedzialność. Szczególnym zadaniem Ministra Generalnego oraz jego rady jest zagwarantowanie autentyczności w formowaniu wszystkich braci Zakonu. W każdym z okręgów ta odpowiedzialność spoczywa na Ministrach i gwardianach, którzy są zwyczajnymi animatorami i koordynatorami procesu formacyjnego braci. Obok nich są też formatorzy posiadający specyficzne kwalifikacje, którzy podejmują i realizują tę szczególną posługę w imieniu Zakonu oraz wspólnoty braterskiej” (Konst. 24,9).

Do Prowincjalnej Rady Formacji należą: prowincjalny sekretarz formacji, magister postnowicjatu i rektor seminarium oraz jego zastępca, wychowawcy postnowicjatu i seminarium, magister nowicjatu i postulatu oraz ich zastępcy, gwardiani domów formacyjnych, ojcowie duchowni postnowicjatu i seminarium oraz bracia zaangażowani w duszpasterstwo powołaniowe. W spotkaniu brali również udział br. Tomasz Żak – Minister Prowincjalny Krakowskiej Prowincji Kapucynów, br. Aleh Shenda – Kustosz Kustodii Białorusi oraz br. Piotr Błażej Suska – Kustosz Kustodii Ukrainy i Rosji.

Spotkanie PRF jest czasem refleksji nad dotychczasowym sposobem formowania i wychowania, jak również czasem rozeznawania. Spotkanie PRF obu polskich Prowincji kapucynów służy również pogłębianiu więzi pomiędzy Prowincjami. Krakowskie spotkanie było także czasem refleksji nad powstającym Ratio Formationis Ordinis. Postęp prac nad tym dokumentem przedstawił gość specjalny spotkania br. Jaime Rey OFMCap z Sekretariatu Generalnego Formacji, który po zakończeniu oficjalnej części zgromadzenia spotkał się z braćmi z Postnowicjatu, by wsłuchać się w ich głos dotyczący Ratio Formationis Ordinis.

Biuro Prasowe Kapucynów – Prowincja Krakowska

 

Zdjęcia za spotkania braci Postnowicjuszy z bratem Jaime:

 

XXXI niedziela zwykła 2017

Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

Mt 23,1-12

 

      Mocnymi słowami Jezus piętnuje obłudę i pychę faryzeuszy oraz da­je wskazania, jaka postawa powinna cechować Jego wyznawców.  Jest to postawa pełna przejrzystości, w której nie ma niczego z chęci zaprezentowania swojej osoby w fałszywym świetle.

 Cały kult i wszelkie formy pobożnościowe winny być powiązane z życiem, a nie być od niego oderwane. W przeciwnym razie uczeń Chrystusa staje się hipokrytą i gorszycielem. Pokusa teatralności niestety jest duża i każdy z nas jest na nią narażony.

Antidotum jest postawia skromności i pokory. Uznanie w Jezusie jedynego mistrza, a ludzi wokoło jako swoich braci prowadzi do pokoju serca oraz zawiera w sobie obietnicę wywyższenia na końcu czasów.

br. Rafał Ciurej OFMCap