Niedziela ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO 2016

Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane»

J 20, 19-23

Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy zapowiedział, że po swoim odejściu pośle na świat Ducha Parakleta (J 14, 16; 15, 26; 16, 7). Obietnica ta zrealizowała się w trzech etapach: na krzyżu (J 19, 30), w dzień Zmartwychwstania (J 20, 22) oraz definitywnie w czasie Pięćdziesiątnicy (Dz 2, 1-4).

Bardzo ważny jest drugi etap, w trakcie którego zostaje ukazany sposób przekazywania i otrzymywania Ducha Świętego:

  1. Najpierw „[Jezus] tchnął na nich”.

Ów onomatopeiczny wyraz „tchnąć” (gr. emphysao), występuje w Piśmie świętym tylko trzykrotnie, niemniej jednak za każdym razem wiąże się z inicjacją nowego życia: Bóg stwarzając człowieka „tchnął w jego nozdrza tchnienie życia” (Rdz 2, 7); Bóg ożywia jego wyschłe kości (Ez 37, 9); Jezus przekazuje Ducha Ożywiciela swoim uczniom (J 20, 22).

  1. Następnie powiedział: „Weźmijcie Ducha Świętego”.

To zdanie wyrażone jest w trybie rozkazującym. Znaczy to, że Jezus gorąco apeluje do ludzkiej wolności, ażeby przyjąć Jego dar. Nauczyciel prosi, czy wręcz żebrze u swych uczniów, aby otworzyli się na Tego, którego chce im przekazać za darmo. Albowiem to czy otrzymają Ducha Świętego, czy też, zależy jedynie od ich wolnej decyzji.

Antoni Małeta OFMCap

Wizytacja Wikariusza Generalnego!

W dniach od 2 do 6 maja w naszym klasztorze odbywała się wizytacja br. wikariusza generalnego. Br. Štefan Kožuch 3 maja, w Uroczystość Matki Bożej Królowej Polski spotkał się z wszystkimi braćmi z seminarium na wspólnej kapitule, a wieczorem tego dnia uczestniczyliśmy we wspólnej Mszy Świętej . Następnego dnia swoją kapitułę z wikariuszem odbyli bracia wieczyści ze wspólnoty domowej. Wspólne, kilkudniowe spotkanie zakończyła wspólna Eucharystia w piątek, 6 maja o godzinie 19.00, której przewodniczył gwardian – br. Jerzy Uram, a homilię wygłosił brat wikariusz generalny.

br. Paweł Dubiel OFMCap

 [nggallery id=43]

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego 2016

Jezus powiedział do swoich uczniów: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego. Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka. Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga.

Łk 24,46-53

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje Jezusa, który „został uniesiony do nieba”. To wydarzenie nie jest równoznaczne z odejściem Zmartwychwstałego od swoich umiłowanych uczniów. Bóg Ojciec w ten sposób uwielbia swojego Syna. Ukazuje Go jako tego, który jest wywyższony, „aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest PANEM – ku chwale Boga Ojca” (Flp 2,11). Jednak zanim nasz Pan dokonał tego, co zwiemy wniebowstąpieniem, błogosławił uczniów. Ta czynność nie jest po prostu zwyczajnym tłem owego wydarzenia. Fakt, że Chrystus wstępując do nieba nie przestaje błogosławić uczniów, sprawia, że zostaje ono niejako na zawsze utrwalone. Swym błogosławieństwem nie obejmuje tylko apostołów wszystkich czasów, lecz w niebie nie przestaje obdarzać swoich uczniów Bożą mocą. Zatem każdy z nas jest w ten sposób nieustannie obdarowywany przez naszego PANA. Odejście Jezusa nie jest dla Apostołów powodem smutku. Wręcz przeciwnie – przynosi im radość. Powodem wesela jest widok Chrystusa uwielbionego oraz otrzymane od Niego błogosławieństwo. Później ta postawa będzie charakterystyczna dla pierwotnej wspólnoty wierzących. Towarzyszyć będzie także „łamaniu chleba”, sprawowanemu na pamiątkę Pana. My także, napełnieni radością możemy świadczyć o tym, że Chrystus jest PANEM, który jest przez Ojca wywyższony i uwielbiony.

br. Mateusz Kaczorowski OFMCap

Piknik franciszkański 2016 – Kalwaria Zebrzydowska

Długi weekend dla nas, Braci Kapucynów, często wiąże się z dwoma wydarzeniami. Pierwsze to Uroczystość Matki Bożej Królowej Polski, gdzie świętujemy oddanie narodu polskiego Matce Bożej, a drugie to oczywiście coroczny Piknik Franciszkański! I nie inaczej było tego roku. Skoro świt – mam na myśli godzinę 6.05 – zebraliśmy się na Jutrzni i medytacji Słowa Bożego, później spożyliśmy lekkie śniadanie, a pół godziny później pędziliśmy Zakopianką do Kalwarii Zebrzydowskiej. Na spotkaniu było obecnych pięć różnych gałęzi zakonów franciszkańskich, wliczając gospodarzy – Braci Mniejszych Bernardynów.

Rozpoczęliśmy piknik uroczystą Eucharystią o godzinie 9. Później była wspólna kawa, konkurs piosenki, a po nim wszyscy bracia udali się na boisko, gdzie odbyły się rozgrywki piłkarskie. Każda drużyna rozegrała po cztery dziesięciominutowe mecze. Niestety zwycięzca może być tylko jeden i puchar piłki nożnej został u gospodarzy. Gratulujemy!

Po obiedzie odbyły się mecze siatkówki i tenisa stołowego, w których to Bracia Kapucyni zdobyli trzecie i pierwsze miejsce! Z niecierpliwością czekaliśmy na werdykt jury w konkursie piosenki. I udało nam się wywalczyć drugie miejsce! Do domu wróciliśmy przede wszystkim zmęczeni, zadowoleni, ale także ubogaceni spotkaniem z braćmi i wspólnie spędzonym czasem. Choć pozostał niedosyt wygranych…do zobaczenia za rok!

br. Paweł Dubiel OFMCap

 [nggallery id=42]