IX Niedziela Zwykła 2016

Gdy Jezus dokończył swoich mów do ludu, który się przysłuchiwał, wszedł do Kafarnaum. Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego ceniony, chorował i bliski był śmierci. Skoro setnik posłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszyznę żydowską z prośbą, żeby przyszedł i uzdrowił mu sługę. Ci zjawili się u Jezusa i prosili Go usilnie: „Godzien jest, żebyś mu to wyświadczył, mówili, kocha bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę”. Jezus przeto wybrał się z nimi. A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół z prośbą: „Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: »Idź« – a idzie; drugiemu: »Chodź« – a przychodzi; a mojemu słudze: »Zrób to« – a robi”. Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i zwracając się do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: „Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu”. A gdy wysłani wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.

(Łk 7,1-10)

W dzisiejszej Ewangelii św. Łukasz przytacza historię pewnego setnika z Kafarnaum, którego sługa chorował. Wiemy, że musiał posiadać spory majątek i być szanowanym, gdyż wysyła do Jezusa starszyznę żydowską, a także wybudował dla nich synagogę. Gdy Jezus idzie, by uzdrowić sługę setnika, ten wysyła do Niego swoich przyjaciół, bo sam uważa się za niegodnego, by Pan przyszedł do jego domu. Prosi, by Jezus powiedział tylko słowo, a jego sługa na pewno wyzdrowieje i tak też się dzieje. Gdy przyjaciele wracają do domu zastają sługę zdrowego.

Setnik jest dla nas przykładem mocnej wiary, ponieważ nie wykazuje potrzeby widzenia Jezusa, czy słyszenia Go, prosi tylko o słowo i wierzy, że się ono spełni, czego dowód mamy w uzdrowionym słudze. Tego chce od nas Pan, byśmy uwierzyli w Niego i w słowo, które nam daje, a które ma moc zmienić nasze serce.

br. Mirosław Burzyński OFMCap

Uroczystość Trójcy Świętej 2016

Jezus powiedział swoim uczniom: Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi. 

J 16,12-15

Dzisiaj w Kościele obchodzimy Uroczystość Trójcy Świętej. W Ewangelii Jezus pokazuje, objawia Trójcę. W 13 wersecie kieruje naszą uwagę na Ducha Świętego, Ducha Prawdy. To On prowadzi uczniów do poznania Prawdy, którą jest sam Jezus. On mówi o sobie, że jest Drogą Prawdą i Życiem (J 14, 6). Wszystko co ma Ojciec należy także do Jezusa. Duch Święty czerpie z tego i oznajmia to uczniom. Jest obiecanym Pocieszycielem o którym zaświadczał Jezus.

Dzisiejsze Słowo mówi o głębokiej relacji Ojca, Syna i Ducha Świętego. Istnieją dla siebie i są dla siebie miłością. Człowiek poprzez żywą relację z Bogiem jest zaproszony do miłości Trójcy.

Bartosz Ekert OFMCap

Msza Prymicyjna!

Dnia 17 maja o godzinie 19.00 w naszym kapucyńskim kościele Mszę Prymicyjną odprawili niedawno wyświęceni neoprezbiterzy. Głównym celebransem był br. Piotr Kucharzewski, a koncelebransami byli br. Artur Władek i br. Jerzy Uram – gwardian klasztoru. Homilię wygłosił ojciec duchowy seminarium br. Janusz Pałka. Eucharystię zakończyło prymicyjne błogosławieństwo kolejno braci kapłanów, sióstr, braci zakonnych i postnowicjuszy. Następnie pobłogosławieni zostali bracia i siostry z Franciszkańskiego Zakonu Świeckich i wspólnot MFTau i WFTau, a na końcu wszyscy wierni zgromadzeni na liturgii.

Braciom neoprofesom życzymy mocy Ducha Świętego w ich kapłańskiej posłudze!

Br. Paweł Dubiel OFMCap

Święcenia diakonatu i prezbiteratu

W Wigilię Niedzieli Zesłania Ducha Świętego, 14 maja, nasi bracia przyjęli święcenia diakonatu i prezbiteratu. Krakowska Prowincja Braci Kapucynów od tego dnia ma czterech nowych braci diakonów: Bartosza Tkaczyka, Grzegorza Dziedzica, Sergieja Woroniuka i Mateusza Włosińskiego oraz dwóch prezbiterów: br. Artura Władka i br. Piotra Kucharzewskiego. Sakramentu posługi apostolskiej czyli sakramentu święceń udzielił biskup pomocniczy Krakowa Jan Zając podczas uroczystej Eucharystii, która rozpoczęła się o godzinie 11.00 w naszym kapucyńskim kościele. Oprócz licznie przybyłych wielu braci z Polski, Ukrainy czy Bułgarii liturgię koncelebrował również Wikariusz Generalny brat Štefan Kožuh, który od kilku tygodni prowadzi wizytację generalską naszej Prowincji. Po Mszy Świętej mogliśmy się posilić uroczystym obiadem i do późnych godzin popołudniowych cieszyć się radością naszych braci.

Neoprezbiterom i diakonom życzymy gorliwości i mocy Ducha Świętego na każdy dzień!

br. Paweł Dubiel OFMCap